Congregation of the Mission » mourning http://cmnewengland.org cmnewengland.org Sun, 29 Jan 2012 23:42:12 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.1 hourly 1 Obituary: mother of Fr. Roman Kmiec died http://cmnewengland.org/2010/12/obituary-mother-of-fr-roman-kmiec-died/ http://cmnewengland.org/2010/12/obituary-mother-of-fr-roman-kmiec-died/#comments Mon, 27 Dec 2010 21:00:08 +0000 Tom http://cmnewengland.org/?p=1178 We have received  sad message from Provincial Office in Krakow, Poland about death of Mrs. MARIA KMIEĆ, 75, mother of Fr. Roman Kmiec CM, pastor of St. Stanislaus B&M parish, New Haven, Connecticut. She passed on December 27, 2010.Funeral ceremony will be held on Thursday, December 30, 2010. First, after the wake at [...]]]> We have received  sad message from Provincial Office in Krakow, Poland about death of Mrs. MARIA KMIEĆ, 75, mother of Fr. Roman Kmiec CM, pastor of St. Stanislaus B&M parish, New Haven, Connecticut. She passed on December 27, 2010.Funeral ceremony will be held on Thursday, December 30, 2010. First, after the wake at her home, the body will carried in procession to parish church of St. Andrew Bobola in Szarwark, near Tarnow, Poland. After the Mass she will be interred in the family grave at parish cemetery. Let us keep her and her family in our prayers. Eternal rest give her, Lord!
READ ANNOUNCEMENT

]]> http://cmnewengland.org/2010/12/obituary-mother-of-fr-roman-kmiec-died/feed/ 0 They rest in peace… St. Michael’s Cemetery http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-stmichaels-cemetery/ http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-stmichaels-cemetery/#comments Fri, 05 Nov 2010 22:18:42 +0000 Tom http://cmnewengland.org/?p=1004 The idea of cemetery germinated from the very beginning of the organization of St. Michael’s the Archangel parish in Derby, Connecticut. But it did not take fruit until 1939 when the large parcel of lawn among forest, half way between Derby and Ansonia was blessed and initiated as burial place for many Polish [...]]]> The idea of cemetery germinated from the very beginning of the organization of St. Michael’s the Archangel parish in Derby, Connecticut. But it did not take fruit until 1939 when the large parcel of lawn among forest, half way between Derby and Ansonia was blessed and initiated as burial place for many Polish immigrants living in New Haven county. as well as thirty-five Vincentian priests and brothers from New England Province. All pastors and superior, most vicars can be found interred in this picturesque  land.

The parish in Derby for Polish emigrants was formed after years of struggling for the church where Poles could pray and sing in their native language. The first Polish immigrations came to this important seaport in Connecticut in 1875 either from the mills and coal mines of Pennsylvania or directly from Southern Poland, because of the availability of labor. In the nearby Ansonia, Poles came mostly from Vilnius area. The Association of St. Michael the Archangel was established on New Year’s Day, 1896 for the purpose of forming the new parish. A first people attended Masses at St. Mary’s church regularly. However, after 1904, when Vincentians took over St. Stanislaus Parish in New Haven, CT they came to hear confessions in Derby on Saturdays and to have a Mass for Poles with a sermon in Polish on Sundays. On October 18, 1905 the parish of St. Michael the Archangel was incorporated. Rev. Stanislaus Konieczny CM was designated to be first pastor.

In 1938 Rev. Joseph Swaltek CM was appointed the pastor of St. Michael’s and started with beautifying the front of the church. In 1939 he went to Poland to celebrate his 25th priesthood anniversary. Unfortunately, WWII has broken up on September 1, 1939. After different complications and being denied from military service as chaplain Fr. Swaltek fled with populace and finally returned to the United States. During his absence, the parish committee looked for a cemetery site. On July 8, 1939, 65 acres were procured on “Silver Hill” for the amount of $5,250. It turned out that the property lay in a residential area but that difficulty was cleared in time. On November 24, 1939 the cemetery was blessed and the hard task of blasting and removing rocks began.

In addition to the parishioners, much physical labor was donated by the parish priests themselves. One of them was parochial vicar Rev. Julian Pustelnik CM who loved physical work in which he was very successful. Contributing in organization of the cemetery he never realized he would be one of the first to be buried there. When Fr. Casimir Kiczuk CM was vicar (during pastorate of Fr. Michael Gryglak CM and second pastorate of Fr. Swaltek) the landscaping of the necropolis was largely attributed to him. During pastorate of Fr. Henry Czekala CM (1979-1988) the roads in the cemetery were repaired.

St. Michael’s Cemetery is at Silver Hill Road, next to Osborndale State Park. It can be reached from Gen. Samuel Jasilka Hwy. Cemetery’s office is at St. Michael’s Parish. (View directions on the map). Vincentians’ Plot is in the oval at the end of entrance driveway. There two rows of graves there, with stone plaques, ca. 20″ by 8″ each.  (view it on the map)

Confreres buried in St. Michael’s Cemetery:

Bro. Francis ANDRZEJEWSKI CM (†2001)
Rev. Stanislaus BLACHUTA CM (†1976)
Bro. Stanislaus CIEPLAK CM (†1976)
Rev. Martin CYMBROWSKI CM (†2001)
Rev. Joseph CZAPLA CM (†1962)
 Bro. Aurelius DOBROGOWSKI CM (†1963)
Bro. Peter DZERMEJKO CM (†1982)
Rev. Edward P. GICEWICZ CM (†2009)
Bro. Richard GLINSKI CM (†2003)
Rev. George GLOGOWSKI CM (†1920)
Rev. Wilhelm GOLLI CM (†1994)
Rev. Michael GRYGLAK CM (†1976)
 Rev. John JANKOWSKI CM (†1996)
Rev. Stephen MINKIEL CM (†2007)
Rev. Gothard KRZYSTECZKO CM (†1990)
Rev. Paul KURTYKA CM (†1986)
Rev. Casimir KWIATKOWSKI CM (†1969)
Rev. Joseph LUKASZCZYK CM (†1966)
Rev. Anthony MAZURKIEWICZ CM (†1963)
Rev. James MIELECHOWSKI CM (†1996)
Rev. Peter OLSZOWKA CM (†1975)
Rev. Walenty PIECZKA CM (†2007)
Rev. Joseph PIORKOWSKI CM (†1969)
Rev. Julian PUSTELNIK CM (†1940)
Rev. Michael SADOWSKI CM (†1965)
Rev. Joseph SWALTEK CM (†1953)
Rev. Charles SZYMANSKI CM (†1992)
Rev. Eugene SZYSZKA CM (†1994)
Rev. Ronald A. WIKTOR CM (†2010)
Rev. Stanislaus WLODARCZYK CM (†1946)
Rev. Carl WOJCIECHOWSKI CM (†1972)
Rev. Henry WOJTKIEWICZ CM (†2004)
Bro. Henry ZIOLKOWSKI CM (†1997)

To read more about other graveyards of the Vincentian community in New England go to these stories:
 « They Rest In Peace… Calvary Cemetery »
 « Where Our Departed Confreres Rest In Peace »
 « Eternal rest, grant unto them, O Lord… »

]]> http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-stmichaels-cemetery/feed/ 0 They rest in peace… Calvary Cemetery http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-calvary-cemetery/ http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-calvary-cemetery/#comments Thu, 04 Nov 2010 22:15:48 +0000 Tom http://cmnewengland.org/?p=1001 Calvary Cemetery is the oldest massive burial place for Confreres of New England Province since first Vincentian pastor and superior of St. Stanislaus Kostka Parish, Greenpoint, Brooklyn was buried there. The cemetery is owned and managed by the Archdiocese of New York, actually by the Trustees of St. Patrick’s Cathedral. It’s one of [...]]]> Calvary Cemetery is the oldest massive burial place for Confreres of New England Province since first Vincentian pastor and superior of St. Stanislaus Kostka Parish, Greenpoint, Brooklyn was buried there. The cemetery is owned and managed by the Archdiocese of New York, actually by the Trustees of St. Patrick’s Cathedral. It’s one of the largest and oldest Catholic cemeteries in the United States. Located at 49-02 Laurel Hill Blvd., Woodside, Queens. NY. In 1846 faced with cholera epidemics Trustees decided it was necessary to acquire a large parcel of land to satisfy the cemetery requirements of a growing population. Their choice was a 115 acres Alsop farm on the Maspeth side of Penny Bridge, which traversed Newton Township, Long Island. For the convience of funeral corteges, steamboat service was inaugurated from East 23rd St. First interment took place in June 1848. The Alsop plot of six graves is still a cemetery within the cemetery considered as New York historic landmark. By 1852 there were 50 burials a day in this graveyard, half of them the Irish poor under seven years of age. However the distance form the cemetery, which was behind city limits then, lead many parishes in  New York City suberbia to establish burial places adjacent to their own churches. By the end of 20th century some 3 million burials were recorded in Calvary Cemetery.
(For more on history of Calvary Cemetery and other Catholic cemeteries in NYC go to: Brooklyn Genealogy Information Page)

The Chapel (in the foot of section 49)

The cemetery is divided into four divisions: First Calvary which is often called “Old Calvary” located between the Long Island Expressway & Review Ave., St. Calixtus Division (south side of Greenpoint Ave.). [View the map of Old Calvary]. Second, Third and Fourth Calvary, also known as “New Calvary” are another over 200 acres of land purchased in parts by 1900 and located South-East to First Calvary. [View the map of New Calvary]. Queens Midtown Expy and Brooklyn Queens Expy separate Old and New Calvary Cemeteries. Main entrance, and Cemetery’s Office are located at Greenpoint Ave. in the mouth of Gale Ave. It gives access to sections 1-10; 44-54 and 58. Cemetery is opened daily from 8 a.m. to 4:15 p.m.

(marker shows Vincentians' grave location)

The grave of Vincentians from New England Province is in First Calvary. Twenty-five Priests who worked and lived at St Stanislaus Kostka Church, Greenpoint, Brooklyn are buried there starting 1929 with Rev. Paul Waszko CM, who was first to come to the United States in 1904, the first Vincentian pastor of St. Stanislaus Kostka, the first Vice-Provincial of then Polish Vice-Province. The grave can be found in Northern range of  section 49, in the second row (behind Robert H. Noble tomb) along St. Rose Avenue from main entrance towards the chapel. Inscription on the grave stone reads: “KSIĘŻA MISJONARZE ŚW. WINCENTEGO A PAULO” (Priests of the Mission of St. Vincent de Paul). [look at the location on the map ]

Confreres buried in First Calvary Cemetery:

Rev. Boleslaus BIELSKI CM (†1991)
Rev. Francis BROZEK CM (†1982)
Rev. Victor BRZOSKA CM (†1969)
Rev. Ignatius DUDZIAK CM (†1952)
Rev. Sigismund GOSK CM (†1975)
Rev. Francis HLADKI CM (†1964)
Rev. John L. JANOWSKI CM (†1951)
Rev. John T. KOWALSKI CM (†1996)
Rev. Edmund R. KOWALSKI CM (†2000)
Rev. Wiktor KOZLOWSKI CM (†1943)
Rev. Adalbert KRANZ CM (†1957))
Rev. Stephen KROL CM (†1954)
Rev. Francis KRZYZAK CM (†1983)
Rev. Augustine LEJA CM (†1949)
Rev. Joseph MIETELSKI CM (†2002)
Rev. Adam E. MINKIEL CM (†1989)
Rev. Bernard NIESLONY CM (†1955)
Rev. John E. REDZIMSKI CM (†1987)
Rev. Henry M. SAWICKI CM (†1999)
Rev. Adalbert SOJKA CM (†1994)
Rev. Edward P. SPURGIASZ CM (†1988)
Rev. Joseph STUDZINSKI CM (†1954)
Rev. Edmund TRZECIAK CM (†1970)
Rev. Paul WASZKO CM (†1929)
Rev. Ignatius S. WIECZOREK CM (†1965)

To read more about other graveyard of Vincentian community in New England go to these stories:
 « They Rest In Peace… St. Michael’s Cemetery »
 « Where Our Departed Confreres Rest In Peace »
 « Eternal rest, grant unto them, O Lord… »

]]> http://cmnewengland.org/2010/11/they-rest-in-peace-calvary-cemetery/feed/ 0 Where our departed Confreres rest in peace http://cmnewengland.org/2010/11/where-our-departed-confreres-rest-in-peace/ http://cmnewengland.org/2010/11/where-our-departed-confreres-rest-in-peace/#comments Thu, 04 Nov 2010 03:15:24 +0000 Tom http://cmnewengland.org/?p=996 Since first Vincentian Priests arrived to New Haven, Connecticut from Krakow in 1904 exactly ONE HUNDRED priests and brothers who lived for at least few years of their Vincentian ministry in New England departed to Eternal Father. Some came here for very short time. Some spent most of their life making United States [...]]]> Since first Vincentian Priests arrived to New Haven, Connecticut from Krakow in 1904 exactly ONE HUNDRED priests and brothers who lived for at least few years of their Vincentian ministry in New England departed to Eternal Father. Some came here for very short time. Some spent most of their life making United States their second homeland. For some, especially expelled missionaries from China, New England  became a shelter  because situation in Poland. Some are American-born. Whatever the reason it was, they gave their hearts and sweat of their brows to serve the people of North-Eastern USA.  Sixty-six of them are interred in American soil. Others are buried in Poland and former Polish territories (29), Brazil (4), and one in China. In particular, those Confreres buried in America are interred in to main locations - First Calvary Cemetery, Queens, NY (25) and St. Michael’s Cemetery, Derby, CT (33). Another eight in other necropolises in Connecticut and Massachusetts.  Let us make you acquainted with the locations where our Confreres are resting in peace.

St. Michael’s Cemetery, Derby, Connecticut

Read the story: “They Rest in peace… St. Michael’s Cemetery”
to learn more about Our Confreres there

Calvary Cemetery,  Queens, New York

Read the story: “They Rest in peace… Calvary Cemetery”
to learn more about Our Confreres there

Other cemeteries in the United States

Rev. Henry CZEKALA CM (†2005) – St. Lawrence Cemetery, West Haven, Connecticut
Bro. George FELIX CM (†1905) – New Haven, Connecticut
Rev. Joseph JANOWSKI CM (†1936) – Mount St.Peter’s Cemetery, Derby, Connecticut
Rev. Francis HAMERSKI CM (†1969) – St. Lawrence Cemetery, West Haven, Connecticut
Rev. Casimir KICZUK CM (†2003) – St. Mary’s & St. Joseph’s Cemetery, Norwich, Connecticut
Rev. Charles PACHERSKI CM (†1977) – St. Raphael Cemetery, New Haven, Connecticut
Rev. Joseph PACIOREK CM (†2004) – St. Stanislaus Kostka Cemetery, Adams, Massachusetts
Rev. Paul DYLLA CM (†1976) – Swansea, Massachusetts

Cemeteries or death places in Poland
(CM Province of Poland)

Confreres, who retired or reassigned to other ministry returned to Poland
(locations in Ukraine, Belarus and Ukraine belonged to Poland before WWII)

Rev. Francis ARCISZEWSKI CM (†2000) – Powazki Cemetery, Warsaw
Rev. Francis BUCHHORN CM (†1935) – Tarnow
Rev. John CEPURSKI CM (†1942) – Milatyn Nowy, Ukraine
Rev. Waclaw CZAPLA CM (†1971) – died in car accident, Oviedo, Spain
Rev. John GANCARZ CM (†1940) – Rakowice Cemetery, Krakow
Rev. Sylvester GRACZYK CM (†1940) – Powazki Cemetery, Warsaw
Rev. Joseph GRZELINSKI CM (†1977) – Krzeszowice
Rev. Francis KELLNER CM (†1992) – Rakowice Cemetery, Krakow
Rev. Eugene KOLODZIEJ CM (†1952) – Rakowice Cemetery, Krakow
Rev. Hugo KROL CM (†1945) – Rakowice Cemetery, Krakow
Bro. Martin KUDLEK CM (†1942) – Rakowice Cemetery, Krakow
Rev. Michael PAJAK CM (†1981) – Zmigrod
Rev. Adam PIASECKI CM (†1946) – Rakowice Cemetery, Krakow
Rev. John PIENIAZEK CM (†1936) – Olcza, Zakopane
Rev. Joseph PIEPRZYCA CM (†1976) – Tarnow
Rev. John ROSSMAN CM (†1926) – Lviv, Ukraine
Servant of God, Rev. Joseph SLUPINA CM (†1940) – KL Auschwitz
Rev. John SOBOTKA CM (†2005) – Powazki Cemetery, Warsaw
Rev. Joseph SOWINSKI CM (†1945) – Vilnius, Lithuania
Rev. Francis TRAWNICZEK CM (†1926) – Rakowice Cemetery. Krakow
Rev. Constantine WITASZEK CM (†1960) – Chelmno
Rev. Francis WOJCIAK CM (†1938) – Olcza, Zakopane
Rev. Joseph ZAJAC CM (†1941) – Lviv, Ukraine
Rev. Aloysius ZELEZNIK CM (†1945) – Lyskov, Belarus

Confreries buried in the state of Parana, Brazil
(CM Province of Curitiba)

Confreres, who after returning from China mission
temporarily worked in New England before moving
to then Vice-Province of Poland in Brazil
(presently Province of Curitiba)

Msgr Ignatius KRAUZE CM, Bishop of Shuntehfu (†1984) – Araucaria
Rev. Sigismund PIOTROWSKI CM (†1978) – Curitiba
Rev. Waclaw SZUNIEWICZ CM (†1963) – Irati
Rev. John WISLINSKI CM (†1961) – Araucaria

Diocese of Shuntehfu, China

Rev. Waclaw JECZMIONKA CM (†1943) – one of  the three priests who went to foreign missions in China from Vice-Province of Poland in Utica

Rev. Joseph Jankowski CM monument dedicated by parishioners from Ansonia, CT

]]> http://cmnewengland.org/2010/11/where-our-departed-confreres-rest-in-peace/feed/ 0 Eternal rest, grant unto them, O Lord… http://cmnewengland.org/2010/11/eternal-rest-grant-unto-them-o-lord/ http://cmnewengland.org/2010/11/eternal-rest-grant-unto-them-o-lord/#comments Tue, 02 Nov 2010 12:29:29 +0000 Tom http://cmnewengland.org/?p=990 In All Souls Day, when we pray in special way for all those close to our hearts who are now longer among us. In remembrance of of the Confreres of New England Province who departed to the House of the Father and all members of the Congregation of the Mission who departed into [...]]]> In All Souls Day, when we pray in special way for all those close to our hearts who are now longer among us. In remembrance of of the Confreres of New England Province who departed to the House of the Father and all members of the Congregation of the Mission who departed into Eternal Mission during past twelve months.Let us keep all of them in our prayers:

New England Province – RED * Eastern Province – BLUE * Western Province – GREEN

  • 01/11/2009 – Fr. Jean Emile GONTHIER (95), Province of Paris
  • 12/11/2009 – Fr. Paul M. MURPHY (77), Eastern Province USA
  • 14/11/2009 – Fr. Martien (P.M.) REINDERS (86), Province fo Holland
  • 17/11/2009 – Bro. Germán FUENTE CANDUELA (88), Province of Madrid
  • 28/11/2009 – Fr. Augusto Giovanni B. GIACOMINI (93), Province of Turin
  • 29/11/2009 – Fr. Thomas J. McINTYRE (90), Western Province USA
  • 03/12/2009 - Fr. Pierre Hector NORMAND (80), Province of Paris
  • 05/12/2009 – Fr. Hugh MURNAGHAN (91), Province of Ireland
  • 07/12/2009 – Fr. Paul LY (92), Chnese Province
  • 10/12/2009 – Fr. Ján DOLÁK (93), Provicen fo Slovakia
  • 13/12/2009 – Fr. Aurelio LONDOÑO (71), Province of Colombia
  • 15/12/2009 – Fr. Alfredo Armindo BALOI (49), Vice Province of Mozambique
  • 22/12/2009 – Fr. Fernando PINTO REIS (79), Portuguese Province
  • 24/12/2009 – Fr. Joseph KHABSA (66), Province of Orient
  • 28/12/2009 – Fr. Antonio Joaquín DA SILVA (86), Vice Province of Mozambique
  • 31/12/2009 – Fr. Giel (H.G.) PEETERS (76), Province of Holland
  • 03/01/2010 – Fr. Camillo CISTERNINO (79), Province of Madrid
  • 22/01/2010 - Fr. Leon LISIEWICZ (81), Province of Curitiba
  • 22/01/2010 – Fr. Désiré GEORGES (85), Belgian Region
  • 28/01/2010 – Fr. Nilson GROSSI (81), Province of Rio de Janeiro
  • 04/02/2010 – Fr. John G. NUGENT (87), Eastern Province USA
  • 05/03/2010 – Fr. Joseph GADZINSKI (93), Province of Toulouse
  • 09/03/2010 – Fr. Juan CAMPOS MUIÑAS (71), Province of Colombia
  • 18/03/2010 – Fr. André Jean GRINNEISER (95), Province of Paris
  • 24/03/2010 – Fr. Felipe Jean Marie MARTÍNEZ (80), Western Province
  • 06/04/2010 – Fr. Rafael SÁINZ RIPA (83), Province of Zaragosa
  • 07/05/2010 – Fr. Vincenzo IACOVONE (84), Province of Naples
  • 11/05/2010 – Fr. Alfonso SÁNCHEZ LIZARRAGA (79), Province of Zaragosa
  • 14/05/2010 – Fr. Carlo CALIGARIS (75), Province of Turin
  • 16/05/2010 – Fr. Louis J. DERBES (86), Western Province USA
  • 21/05/2010 – Fr. Juan Antonio PROL PUMAR (98), Province of Salamanca
  • 21/05/2010 – Fr. Karel Alphonse VERMEULEN (80), Belgian Region
  • 22/05/2010 – Fr. Mathew PERUVELIL (77), Province of India North
  • 31/05/2010 – Fr. Czesław PATOŃ (65), Province of Poland
  • 04/06/2010 – Bro. Julián POZUELO MORENO (83), Province of Madrid
  • 09/06/2010 – Fr. Giovanni COSTANZO (98), Province of Turin
  • 10/06/2010 – Fr. John THAYIL (81), Province of India South
  • 17/06/2010 - Fr. Simon KWAKMAN (82), Province of Holland
  • 25/06/2010 – Fr. Leo Boniface MANNES (99), Province of Australia
  • 06/07/2010 – Fr. Joseph P. McCLAIN (87), Eastern Province USA
  • 06/07/2010 – Fr. Marciano RODRÍGUEZ ANTÓN (85) Province of Peru
  • 15/07/2010 – Fr. Jan SOCHA (76), Province of Poland
  • 16/07/2010 – Fr. Manuel GONZÁLEZ RUIZ (87), Province of Salamanca
  • 20/07/2010 – Fr. Ronald A. WIKTOR (74), Province of USA New England
  • 24/07/2020 – Fr. Pierre FARAH (62), Province of Orient
  • 09/08/2010 – Fr. Jože KOŠIR (98), Chinese Province
  • 12/08/2010 – Fr. Luis VELA MARRODÁN (78), Province of Venezuela
  • 14/08/2010 – Fr. John J. McDONNELL (93), Eastern Province USA
  • 16/08/2010 – Fr. Armando CONTI (88), Province of Rome
  • 20/08/2010 – Fr. John J. LAWLOR (91), Eastern Province USA
  • 12/09/2010 – Fr. Raymond J. ROSS (89), Western Province USA
  • 20/09/2010 – Fr. Jesús María CARDONA MEJÍA (99), Province of Colombia
  • 04/10/2010 – Bro. Lorenzo CAMPERO (93), Province of Turin
  • 05/10/2010 – Fr. Louis Auguste FENDER (88), Province of Paris
  • 08/10/2010 – Fr. Luis Eduardo MORENO MESIAS (79), Province of Ecuador
  • 20/10/2010 – Fr. Pedro QUEVEDEO GUZMAN (77), Province of Argentina
  • 21/10/2010 – Fr. Guido BERGHIN ROSÉ (90), Province of Turin
  • 21/10/2010 – Fr. Dominique Cesar PORTA (101), Province of Paris
  • 22/10/2010 – Fr. José de Jesús PEÑA RIVERA (77), Province of Mexico
  • 22/10/2010 – Fr. Piet VAN ERK (87), Province of Fortaleza
  • 29/10/2010 – Fr. Antoon VAN BAKEL (91), Province of Holland
  • 31/10/2010 - Fr. Sergio VISCA (67), Province of Turin

Eternal rest, grant unto them, O Lord,
and let perpetual light shine upon them.
May they rest in peace!
Amen.

]]> http://cmnewengland.org/2010/11/eternal-rest-grant-unto-them-o-lord/feed/ 0 Fr. RONALD WIKTOR CM died http://cmnewengland.org/2010/07/fr-ronald-wiktor-cm-died/ http://cmnewengland.org/2010/07/fr-ronald-wiktor-cm-died/#comments Tue, 20 Jul 2010 18:17:13 +0000 Toma http://cmnewengland.org/?p=794 “The length of our days is seventy years — or eighty, if we have the strength; yet their span is but trouble and sorrow, for they quickly pass, and we fly away.” (Psalm 90,10)

On July 20, 2010 in age of 74, 53 years of vocation and 47 years of priesthood,  Father Ronald A. [...]]]> “The length of our days is seventy years —
or eighty, if we have the strength;
yet their span is but trouble and sorrow,
for they quickly pass, and we fly away.” (Psalm 90,10)

On July 20, 2010 in age of 74, 53 years of vocation and 47 years of priesthood,  Father Ronald A. WIKTOR CM died at St. Vincent’s Hospital, Bridgeport, CT. He was the long time teacher and last Principal,  Rector and Superior of  St. John Kanty Prep, Erie, PA.   Since 2006 he was  resident of  St. Joseph Manor Rehabilitation & Medical Center, Trumbull, CT. Condolences can be added as commentaries to this post.

FUNERAL ARRANGEMENTS DETAILS.

Lay in State:
July 24, 2010 9:00-10:00 AM
at St. Michael’s Church, Derby, CT

Funeral Liturgy:
July 24, 2010 10:30 AM
St. Michael’s Church, Derby, CT

Burial:
July 24, 2010 12:00 Noon
Vincentian Community Plot
St. Michael’s Cemetery, Derby, CT

RONALD A. WIKTOR was born on December 26, 1935 in Lackawanna, NY as the son of Andrew and Mary Kurczewski Wiktor. He attended St. Barbara’s School in Lackawanna, N.Y. and next graduated from St. John John Kanty Prep, Erie, PA in 1953.  On June 8, 1957 he entered the Congregation of the Mission in then, Vice-Province of  Poland in the USA and was  sent for  Internal Seminary course with the Vincentian Eastern Province in St. Vincent’s  Seminary, Germantown, Philadelphia, PA.  He completed his theological  studies in Mary Immaculate Seminary, Northampton, PA obtaining Master of Divinity (M.Div) degree.  Ordained priest on June 1, 1963  in the Chapel of  Queen of All Saints, Northampton. He did Post Graduate studies in Fairfield University in Fairfield.

For his first assignment he was sent to mission house in  Utica, NY were he stayed until 1965.  Next moved to Ansonia as porochial vicar of  St. Joseph’s parish there (under pastorates of  Fr. Casimir Kwiatkowski and Fr. John Starzec).  Ansonia became his “first love” since the very begining.

In 1967 Fr. “Ron” was assigned to Erie, his Alma Mater, St. John Kanty Prep.  There he has spent next 15 years.  He begun as teacher  and in years, he stepped up the ladder  becoming Principal in 1976 (with Fr. John Sledziona as Superior)  and since 1978 Rector and Superior of the House.  He was the last one in these offices.  During his tenure St John Kanty Prep was closed.  The last school year ended on June 6, 1980 and on September 6, 1982 Fr. Ronald  was the man who turned off the light and locked the door of  Erie House.

For next four months he was assigned to Provincial House in West Hartford, CT and held administration of a parish in Pittsfield, New Hampshire (Diocese of Manchester).  The bishop was so greatly satisfied with his service that later he offered St. Peter’s Parish in Concord, NH to Vincentians from Province of New England. Meanwhile, between 1979 and 1986 he was Provincial Councilor.

On February 1, 1983 Fr. Wiktor returned to his “first love”, St. Jospeh’s parish in Ansonia, CT. This time as pastor and superior. He stayed here until September 1988. During his pastorate he outlaid some $100,000 for new ramp to the church, new carillon bells, insulation of the church roof and repairs to the church, school and parking lot.  In pastoral level Miraculous Medal NOvena was reinstituted (Wednesdays, 5:00 p.m.), former annual  Eucharistic Day was prolonged to three-day Forty Hours Devotions. Between 1984- 1986 a special “renew program” was conducted in the parish. People gathered in homes for special prayers and liturgies. There were parish Candlelight Services, talks on suggested theological topics, special education and religious films.

Since October 1, 1988 he has got his “second love” St. Michael’s Parish in Derby, CT as  pastor and until  1993 also as  the  Superior.  His years there are marked by authorization of printing of the publication “Saint Michael the Archangel, Derby, Connecticut “.

In 2001 he was transferred to new appointment, he joined Confreres  from Eastern Province  as  Pastor of   Our Lady of Lebanon Parish, Niagara Falls, NY (closed by Bishop of Buffalo in 2008).  Due to his health condition retired in 2006 and became resident  of  St. Joseph Manor, Trumbull, CT.  However as often as it was possible he joined the community for various celebrations and festivities.

He is survived by his sister, Barbara (Joseph) Peters of Charleston, S.C.; brothers, Norman (Judith) Wiktor of  West Seneca, N.Y., Thomas (Delphine) Wiktor of Orchard Park, N.Y. and Damian (Judith) Wiktor of  Boston, N.Y. He is also survived by eight nieces and nephews and numerous great-nieces and  nephews.

View picture gallery of  Fr. Ronald Wiktor

You will always remain in our memory and our prayers, Fr. Ron.

May angels lead you into paradise;
upon your arrival, may the martyrs receive you
and lead you to the holy city of Jerusalem.
May the ranks of angels receive you,
and with Lazarus, the poor man, may you have eternal rest.

]]> http://cmnewengland.org/2010/07/fr-ronald-wiktor-cm-died/feed/ 8 May you rest in peace Mr President! http://cmnewengland.org/2010/04/may-you-rest-in-peace-mr-president/ http://cmnewengland.org/2010/04/may-you-rest-in-peace-mr-president/#comments Sun, 18 Apr 2010 14:34:06 +0000 Toma http://cmnewengland.org/?p=379 On this sad day, when Poland bids farewell to her President Mr Lech Kaczynski and First Lady Maria Kaczynska we are uniting in grief and sorrow with all Polish people, those living in Poland and those living outside the Homeland wherever they are in the world.

May the belief [...]]]> On this sad day, when Poland bids farewell to her President Mr Lech Kaczynski and First Lady Maria Kaczynska we are uniting in grief and sorrow with all Polish people, those living in Poland and those living outside the Homeland wherever they are in the world.

May the belief in the promise of resurrection to new life, as Jesus Christ did with His Resurrection keeps all of us strong and faithful on our present paths of our lives.

May angels lead you into paradise;
upon your arrival, may the martyrs receive you
and lead you to the holy city of Jerusalem.
May the ranks of angels receive you,
and with Lazarus, the poor man, may you have eternal rest.

Priests, Brothers, associates and parish communities
Province of New England
Congregation of the Mission


W tym smutnym dniu, kiedy Polska żegna swojego Prezydenta, Pana Lecha Kaczyńskiego i Pierwszą Damę Marię Kaczyńską łączymy się w bólu i żałobie z całym Narodem Polskim, mieszkańcami Polski i tymi wszystkimi, którzy przebywają poza Ojczyzną w dowolnym krańcu świata.

Niech wiara w obietnicę zmartwychwastania do nowego życia, jak uczynił to swoim Zmartwychwstaniem Jezus Chrystus umacni nas wszystkich w wierze na wszystkich obecnych scieżkach naszego życia.

Niech Aniołowie zawiodą cię do raju,
A gdy tam przybędziesz, niech przyjmą cię męczennicy
I wprowadzą cię do krainy życia wiecznego.
Chóry Anielskie niechaj cię podejmą
I z Chrystusem zmartwychwstałym miej radość wieczną.

Księża, Bracia, współpracownicy i parafianie
Prowincji Nowej Anglii
Zgromadzenia Misji

]]> http://cmnewengland.org/2010/04/may-you-rest-in-peace-mr-president/feed/ 0 Memorial service in Holy Name of Jesus Church – April 17 http://cmnewengland.org/2010/04/memorial-service-in-holy-name-of-jesus-church-april-17/ http://cmnewengland.org/2010/04/memorial-service-in-holy-name-of-jesus-church-april-17/#comments Sun, 18 Apr 2010 11:15:28 +0000 Toma http://cmnewengland.org/?p=347 On Saturday, April 17, 6:30 PM at Holy Name of Jesus Church, 325 Washington Blvd (corner Pulaski Street) Stamford, CT. memorial service was hel dedicated to victims of airplane crash near Smolensk and Poland.  There was  Rosary prayed  in the intention of all deceased in the last Saturday tragedy prior to Memorial Mass dedicated to [...]]]> On Saturday, April 17, 6:30 PM at Holy Name of Jesus Church, 325 Washington Blvd (corner Pulaski Street) Stamford, CT. memorial service was hel dedicated to victims of airplane crash near Smolensk and Poland.  There was  Rosary prayed  in the intention of all deceased in the last Saturday tragedy prior to Memorial Mass dedicated to all who died and Poland. All priests from the parish were celebrating with Fr. Luke Sorys CM who presided and preached homily in Polish.  Concelebrating were Fr. Eugene Kotlinski CM, Pastor , Fr. Boleslaw Potomski CM and retired Msgr Ted Malamowski, who is the resident in the parish.

Watch invitation-poster / Zobacz plakat z zaproszeniem

W Sobotę, 17 kwietnia, 18:30 w kościele Najświętszego Imienia Jezus przy 325 Washington Blvd (róg Pulaski Street), Stamford, CT odprawione zostało nabożeństwo żałobne w intencji ofiar katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem oraz Polski.  Żałobną Euaharystię  poprzedził Różaniec za wszystkich poległych w katastrofie.  Mszy św. w intencji zmarłych i Polski przeowdniczył ks. Łukasz Sorys CM, który wygłosił także homilię (po polsku). Koncelebrowali pozostali kapłani pracujący w parafii: ks. Eugeniusz Kotliński CM, proboszcz, ks. Bolesław Potomski CM oraz rezydujący na terenie parafii Msgr Ted Malamowski

Read an article in STAMFORD ADVOCATE

]]> http://cmnewengland.org/2010/04/memorial-service-in-holy-name-of-jesus-church-april-17/feed/ 0 Greenpoint modli się za ofiary tragedii narodowej http://cmnewengland.org/2010/04/greenpoint-modli-sie-za-ofiary-tragedii-narodowej/ http://cmnewengland.org/2010/04/greenpoint-modli-sie-za-ofiary-tragedii-narodowej/#comments Fri, 16 Apr 2010 05:15:36 +0000 Toma http://cmnewengland.org/?p=371 Polska społeczność Brooklynu na Greenpoincie zgromadziła się w środę, 14 kwietnia w kościele św Stanisława Kostki aby nawzajem wesprzeć się w czasie Mszy św. pogrzebowej w intencji sobotniej tragicznej katastrofy lotniczej w której Polska straciła swojego Prezydenta i Pierwszą Damę, wicemarszałków Sejmu i Senatu, całe dowództwo sił zbrojnych, duchownych, w tym biskupów i [...]]]> Polska społeczność Brooklynu na Greenpoincie zgromadziła się w środę, 14 kwietnia w kościele św Stanisława Kostki aby nawzajem wesprzeć się w czasie Mszy św. pogrzebowej w intencji sobotniej tragicznej katastrofy lotniczej w której Polska straciła swojego Prezydenta i Pierwszą Damę, wicemarszałków Sejmu i Senatu, całe dowództwo sił zbrojnych, duchownych, w tym biskupów i innych ważnych przedstawicieli państwa.

Przed godziną 19:00 kościół św. Stanisława wypełnił się po brzegi, podobnie jak to miało miejsce w minioną niedzielę. Zabrakło miejsc siedzących. A stojących w zasadzie też nie było. Jak to zauważyli dziennikarze, np. New York Post, na zewnątrz stał także tłum. W sumie ponad 1200 wiernych, parafian, brooklyńczyków, nowojorczyków, przyjaciół Polski w strojach codziennych, odświętnych i tradycyjnych ludowych.   Przyszli pomodlić się za zmarłych Prezydenta Lecha Kaczyńskiego i jego żonę, oraz za poległych razem z nimi senatorow, posłów urzędników państwowych, oficerów, działaczy społecznych. Wszyscy zgromadzeni modlili się patrząc na udekorowany kwiatami ołtarz, z którego boku wyeksponowano portret Pierwszej Pary Rzeczypospolitej autorstwa Kiki Garber.

Gościem honorowym był J.E. ks. bp Nicholas DiMarzio, ordynariusz diecezji brooklyńskiej, który nie koncelebrował Eucharystii ale modlił się podczas niej. Przyszedł, jak to sam powiedział, “jako biskup, aby solidaryzować się z waszym krajem, rozpamiętując odejście tak wielu, tak wielu wielkich ludzi”. Przybyli przedstawiciele organizacji polonijnych – Centrum Polsko-Słowiańskiego, Polskiej i Słowiańskiego Federacji Unii Kredytowych, Pulaski Association of Business and Professional Men, Kongresu Polonii Amerykńskiej, Domu Narodowego na Greenpoincie, Ligii Morskiej. Przybyły poczty sztandarowe organizacji polonijnych, harcerze. Reprezentowany był także Polski Konsulat Generalny w Nowym Jorku.

Uroczysta Mszę św. pogrzebową koncelebrowali wszyscy pracujący w parafii księża ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy z proboszczem, ks. Markiem Sobczakiem CM na czele. Współcelebransami byli kapłani z sąsiedniej polskiej parafii Matki Boskiej Pocieszenia z Williamsburga, ks. Ludwig Kolodziej i towarzyszący mu kapłań z diecezji łomżyńskiej, ks. George Semeniuk CM z Vincentian Center w Oyster Bay, NY (Prowincja Wschodnia CM).

Obrzędy żałobne – rozpoczęcie Mszy św.

Liturgię rozpoczął obrzęd pogrzebu, tzw pierwsza stacja, która normalnie odmawiana jest nad trumną zmarłego. Słowami “Panie wejrzyj ku wspomorzeniu memu” modlitwę rozpoczął ks. Jan Urbaniak CM. Po nim ks. Jarosław Lawrenz CM i ks. Jan Szylar CM na zmianę odśpiewali Psalm 130 – “Z głębokosci wołam do Cibie Panie…”. Modlitwę końcową odmówił, ks. Józef Szpilski CM, wszyscy z parafii św. Stanisława Kostki. W trakcie tej części liturgii nauczyciele z parafialnej szkoły podstawowej św. Stanisława Kostki odczytali dostojnie listę wszystkich poległęch w katastrofie. Kolejne grupy wycytanych nazwisk i pełnionych funkcji oddzwaniał dzwon okrętowy Ligii Morskiej.

Msza św. – Liturgia Słowa

Po obrzędach pogrzebowych, ks. proboszcz od razu przeszedł do Liturgii Słowa, po której wygłosił specjalnie przygotowane na dzisiejszą Mszę św. kazanie poświęcone przede wszystkim poległym z Panem prezydentem na czelem. (Możesz przeczytać treść tej homilii TUTAJ lub posłuchać jej poniżej). Po homilii odczytano Modlitwę Wiernych, tę samą, którą modlono się w czasie niedzielnej Mszy żałobnej za ofiary tragedii (przeczytaj jej tekst TUTAJ).

Msza św. – homilia – ks. Marek Sobczak CM

Msza św. – Modlitwa Wiernych

W trakcie Ofiarowania pani organistka, Małgorzata Staniszewska odśpiewała tradycyjny hymn eucharystyczny “Ave Verum”, po którym nastąpiła sama dlasza część liturgii Eucharystii, do której sprawowania wykorzystano kielich z pateną, dar Lecha i Marii Kaczyńskiech dla kościoła św. Stanisława Kostki z 2007 (zobacz zdjęcia kielicha TUTAJ i TUTAJ)

Msza św. – Liturgia Eucharystii

Ceremonii Komunii świętej ponownie towarzyszył artystyczny występ na który złożyły się pieśni “Serdeczna Matko”, “Ave Maria” Franciszka Schuberta w wykonaniu p. Małgorzaty oraz bardzo refleksyjne wykonanie “Adagio g-moll” Tomaso Albinioniego na organy i flet.

Msza św. – Komunia św.

Za zakończenie Mszy św. głos zabrał ks. bp Nicholas DiMarzio, który rozpoczął od powitania zebranych po polsku słowami “Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. Po nim głos zabrał ks. proboszcz Marek Sobczak dziękując ks. biskupowi za przybycie i wspólną modlitwę we wspólnocie koscioła św. Stanisława Kostki. Po błogosławienstwie i rozesłaniu wszyscu odśpiewali “Boże coś Polskę”. Następnie wielu wiernych obcenych w kościele wpisało się do specjalnie wyłożonej przed ołtarzem księgi pamiątkowej.

Msza św. – słowa końcowe i błogosławieństwo

Chociaż Msza się skończyła to jak zauważyła później na blogu katolickiej brooklyńskiej stacji telewizyjnej NET NY obecna w kościele dziennikarka stacji Nathalia Ortis: “poruszył mnie widok tak wielu ludzi, którzy jeszce przez godzinę po nabożeństwie nadal trwali w kosciele przechodząc z jednego miejsca w drugie, w ciszy, ze smutkiem na twarzy, niektórzy trzymając polskie flagi. Niektórzy ubrani w tradycyjne polskie stroje ludowe, a niektórzy ubrani w smutek w oczach. Jednak wszyscy zjednoczeni w swoim żalu.”

Zobacz relację filmową przygotowaną przez NET New York dla programu CURRENTS

]]> http://cmnewengland.org/2010/04/greenpoint-modli-sie-za-ofiary-tragedii-narodowej/feed/ 2 Kościół św. Stanisława Kostki – homilia w czasie Mszy Żałobnej 14 kwietnia http://cmnewengland.org/2010/04/kosciol-sw-stanislawa-kostki-homilia-w-czasie-mszy-zalobnej-14-kwietnia/ http://cmnewengland.org/2010/04/kosciol-sw-stanislawa-kostki-homilia-w-czasie-mszy-zalobnej-14-kwietnia/#comments Thu, 15 Apr 2010 11:00:32 +0000 Toma http://cmnewengland.org/?p=365 Msza święta żałobna ku czci tragicznie zmarłych w katastrofie samolotu Prezydenckiego w drodze do Katynia 10 kwietnia 2010 r. zgromadziła w kościele św. Stanisława Kostki na Greenpoincie, Brooklyn, Nowy Jork setki wiernych wypełniających świątynię po brzegi w środowy wieczór 14 kwietnia. To druga Msza żałobna w tej intencji odprawiona tutaj od [...]]]> Msza święta żałobna ku czci tragicznie zmarłych w katastrofie samolotu Prezydenckiego w drodze do Katynia 10 kwietnia 2010 r. zgromadziła w kościele św. Stanisława Kostki na Greenpoincie, Brooklyn, Nowy Jork setki wiernych wypełniających świątynię po brzegi w środowy wieczór 14 kwietnia. To druga Msza żałobna w tej intencji odprawiona tutaj od chiwli katastrofy. Poniżej zamieszczamy tekst homilii przygotowanej i wygłoszonej przez proboszcza parafii św. Stanisława Kostki na Brooklynie, ks. Marka Sobczaka CM:  

Możesz także posłuchać tej homilii

~~ ~~ ~~ ~~

„A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek” zapewnia nas autor biblijnej Księgi Mądrości.

10 dzień kwietnia 2010 roku, godzina 8.56. Sobotni poranek. W Warszawie i Gdańsku, w Krakowie i Szczecinie, we Wrocławiu i Białymstoku wstaje dzień. Promienie słońca dziurawią chmury i budzą ziemię z nocnego snu. Domy wypełnia szczebiotanie wyspanych dzieci i rozbudzająca dorosłych muzyka.

10 dzień kwietnia 2010 roku, godzina 8.56. Nad smoleńskimi lasami toczy się huk silników samolotowych radośnie zwiastujący przybywających gości. Lecz co to? Huk niespodziewanie zamienia się w jeszcze potężniejszą złowrogą ciszę. Nie będzie gości? Odlecieli? Oj, nie… Oni pozostali na mokrej katyńskiej ziemi. Uleciały jedynie ich dusze – i to na zawsze, i to daleko. Jakby spełniły się słowa Psalmu 144 – „Człowiek podobny jest do tchnienia wiatru, dni jego jak cień migają…”

Kilka minut później w nie tak odległej Polsce zamilkło szczebiotanie dzieci i muzyka dorosłych. Cisza katyńskiego lasu docierała do Polskich serc poprzez radia i telewizory. Wszędzie było to samo i o tym samym. Zginął Prezydent Rzeczypospolitej Polski Lech Kaczyński wraz z żoną i 94 osobami znajdującymi się w prezydenckim samolocie Tu-154M, lot nr 101.

W niedowierzaniu zamarła cała Polska, później reszta nas, Polaków, rozproszonych na całym świecie. Rozdzwoniły się dzwony kościołów – jękliwie wybijając mosiężnymi sercami – tragedia narodowa, tragedia narodowa… A polskie flagi, ze smutku i z żalu, okryły się kirem. Ludzkie gardła ścisnęła niemoc i tylko wargi szeptały – Wieczne odpoczywanie, racz im dać Panie….

Stanęliśmy bezradni w obliczu śmierci osób, które przez ekran telewizyjny stawały się codziennie coraz bliższymi członkami naszych rodzin. Aż tu nagle, ich życie rozwiało się w naszych oczach, jak poranna mgła, która jest a za chwilę jej nie ma. Ale zanim zniknęła to sprawiła, że katyńska ziemia, uświęcona krwią polskich oficerów, ponownie nasyciła się krwią polskiej elity. Uświęcona czy przeklęta???

Nad katyńskim lasem, prezydencki samolot zataczał wielkie koło podchodząc do lądowania. Wraz z samolotem – to los historii zatoczył wielkie koło po to, aby świat dowiedział się o męczennikach systemu komunistycznego i stalinizmu. To los historii (miejmy nadzieję) sprawił – Jego Majestat, Pan Prezydent Kaczyński, który tak bardzo dbał o polską pamięć narodową, jak żaden inny Prezydent Polski, zginął w miejscu najświętszym tej pamięci. Zginął tam, gdzie miał powiedzieć następujące słowa: „niewypowiedziane cierpienia znaczyły drogę polskiej Golgoty Wschodu. Najbardziej tragiczną stacją tej drogi był Katyń. Polskich oficerów, duchownych, urzędników, policjantów, funkcjonariuszy straży granicznej i służby więziennej zgładzono bez procesów i wyroków. Byli ofiarami niewypowiedzianej wojny. Zostali zamordowani z pogwałceniem praw i konwencji cywilizowanego świata. Zdeptano ich godność jako żołnierzy, Polaków i ludzi. Doły śmierci na zawsze miały ukryć ciała pomordowanych i prawdę o zbrodni. Świat miał się nigdy nie dowiedzieć. Rodzinom ofiar odebrano prawo do publicznej żałoby, do opłakania i godnego upamiętnienia najbliższych. Ziemia przykryła ślady zbrodni, a kłamstwo miało wymazać ją z ludzkiej pamięci.”

Czy ofiara życia Pana Prezydenta i 95 innych ludzi, którzy chcieli i mieli prawo być w miejscu kaźni swoich poprzedników sprawi, że może w końcu świat dowie się prawdy? Bo wcześniej, jak Prezydent Kaczyński miał powiedzieć: „Ukrywanie prawdy o Katyniu – efekt decyzji tych, którzy do zbrodni doprowadzili – stało się jednym z fundamentów polityki komunistów w powojennej Polsce: założycielskim kłamstwem PRL. Był to czas, kiedy za pamięć i prawdę o Katyniu płaciło się wysoką cenę. Jednak bliscy pomordowanych i inni, odważni ludzie trwali wiernie przy tej pamięci, bronili jej i przekazywali kolejnym pokoleniom Polaków. Przenieśli ją przez czas komunistycznych rządów i powierzyli rodakom wolnej, niepodległej Polsce. Dlatego im wszystkim, a zwłaszcza Rodzinom Katyńskim, jesteśmy winni szacunek i wdzięczność. W imieniu Rzeczypospolitej składam najgłębsze podziękowanie za to, że broniąc pamięci o swoich bliskich, ocaliliście Państwo jakże ważny wymiar naszej polskiej świadomości i tożsamości.”

I znów przyszło nam zapłacić wysoką cenę za prawdę katyńską, która ponownie pokrywa się całunem w kolorach niewinności i męczeństwa – białym i czerwonym – jak polska flaga, jak promienie z serca Jezusa na obrazie Miłosierdzia Bożego.

Tomasz Sakowicz – redaktor Gazety Polskiej – powiedział mniej więcej takie słowa: „Naród przeżywa jedna z najgłębszych tragedii. Nie chodzi tylko o ilość zabitych, a nawet o to, że zginęli ludzie najważniejsi w państwie. Chodzi o to, że odebrano nam to, co powodowało, że Polska się zmieniała w ostatnich latach, uderzono samo serce zmian Polskich. Zrobił to ślepy los, wypadek, może coś jeszcze. Mamy połączenie katastrofy Gibraltarskiej z mordem w Katyniu, jakby w jednym miejscu, w jednym wypadku, w jednym zdarzeniu. Tym samym została wyzwolona wielka energia i wierzymy, że ta śmierć nie pójdzie na marne…”

Oby zyskała na tym Ojczyzna. Oby zrozumieli to ludzie, którzy mają w ręku potężną broń czyli środki masowego przekazu. To oni mają moc łączyć i dzielić, manipulować i wpływać na ludzkie myślenie. Oby nie dzieliły społeczeństwa jak to było do tej pory, poprzez wyśmiewanie i szydzenie z człowieka, który był Prezydentem Polski. Wyśmiewano go za jego katolicką wiarę i jej praktykowanie. Wyszydzano go za to, że żył to wiarą, że ją wprowadzał do życia ustawodawczego, do życia narodu – nota bene – tego narodu, który od wieków był wierny Bogu i zawsze stał pod sztandarem, na którym był wyhaftowany napis – Bóg, Honor i Ojczyzna. Drwiono z niego, bo przywrócił dumę z faktu bycia Polakiem, spadkobiercą wspaniałych polskich pokoleń.

Mówiono o nim właśnie tak, bo zapomniano o tym pięknym aforyźmie: Do szczytnego celu prowadzi szczytna droga. Prezydent Kaczyński szedł do szczytnego celu jakim było dobro Polski szczytną drogą życia. Szedł drogą, którą powinien kroczyć każdy Polski obywatel.

Święty Wincenty a Paulo – człowiek historia – ten, który w 17 wieku stworzył dzieła miłosierdzia i jest fundamentem i kamieniem węgielnym organizacji charytatywnych w świecie – powiedział znamienne słowa: „Musisz kochać ludzi, którym służysz”. Nie wiem, czy śp. Pan Prezydent czytał te słowa Wincentego a Paulo, i czy je choćby słyszał –wiem jednak, że on je praktykował w życiu. On kochał ludzi, on kochał Polskę. On służył człowiekowi troszcząc się o jego dobro i służył Polsce dla jej dobra. Prezydent Kaczyński był dobrym i ciepłym człowiekiem i widział w innych po prostu ludzi, a nie pionki w grach politycznych, miał olbrzymi szacunek tak dla Boga jak i dla człowieka, miał szacunek i wiarę we własny naród. Żył w przekonaniu, że w obecnym wieku – tak jak wcześniej – trzeba dbać o interes własnego państwa, bo jak my, Polacy, o niego nie zadbamy – to nikt tego za nas nie uczyni.

Taki powinien być każdy Polak, bo Polak, choć nie wierzył w Boga, był zawsze dżentelmenem i szanował wyznanie i poglądy drugiego człowieka, czego dowodem jest tak wspaniałe zadomowienie się narodu żydowskiego na ziemiach polskich, ewangelików czy luteranów przez wieki. Czego dowodem jest ratowanie Żydów przez Polaków, choć tylko na terenie Polski za taką pomoc groziła kara śmierci ze strony hitlerowców.

Kim są zatem Ci, którzy drwią z własnego prezydenta i którzy go nie szanują? Albo, kim są Ci, którzy już teraz sieją podział protestując przeciw decyzji o miejscu pochówku? Polakami?

Kilka miesięcy temu będąc w Ojczyźnie rozmawiałem z kuzynki synem, dwudziestolatkiem, o potrzebie dochowania wierności polskim i katolickim wartością. Skwitował jednym zdaniem, wujek – ja jestem Polakiem, ale przed wszystkim europejczykiem, a tam to już niemodne. Polska pyta – Kto tych młodych ludzi tak wychowuje?

Dlatego jakże ważne wydają się być słowa, które napisał Tomasz Czarnecki w Gazecie Polskiej: „Chciałbym, żeby od Prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Kaczyńskiego Jego następcy nauczyli się kilku rzeczy. „Kilku myśli – co nie nowe” – jakby to powiedział Norwid. Przede wszystkim patriotyzmu, miłości Ojczyzny – nie na pokaz, nie na wybory, lecz prawdziwej, wynikającej z rodzinnej tradycji, książek, własnych przemyśleń. Także wielkiego szacunku dla narodowej historii, dla pokoleń walczących o to, „żeby Polska była Polską”, dla Żołnierzy Wyklętych, dla wszystkich tych, którzy po 1944 r. chcieli Polski wolnej, silnej, i płacili za to dużą cenę. Niech się uczą również zrozumienia dla polityki historycznej”.

Tragedia z 10 kwietnia 2010 r. obliguje nas do tego, by zawołać: Obudź się, Polsko, otrząśnij się z koszmarnego snu i spojrzyj na swoje korzenie, które przecież są chrześcijańskie, i wskrześ w sobie siłę, by z polskiej ziemi nie pozwolić wyrwać krzyża i Ewangelii, by zatrzymać polską tradycję i patriotyzm.
W osobach, które odeszły, na czele z Prezydentem RP, mieliśmy to oparcie i tę nadzieję, że będą stali na straży wartości chrześcijańskich i polskich. (Tygodnik Niedziela)

Testament śp. Prezydenta Najjaśniejszej Rzeczypospolitej – testament Polski wolnej, solidarnej, silnej, Polski-dobrej Matki dla wszystkich swoich dzieci, tych bogatszych i tych biedniejszych, tych z wielkich metropolii i tych z małych wsi – dostał się nam w spadku po Nim. Czyńmy więc swoją powinność, róbmy swoje, by – kiedy się z nim spotkamy tam, gdzie jest teraz – nie wytknął nam grzechu zaniechania.

Nad katyńskim lasem leciał prezydencki samolot. Mówią, że w pewnym momencie pochylił się mocno na jedną stronę i przez to, zawadził skrzydłem o drzewa i runął w dół ku swojej zgubie. Trudno tego nie odnieść do rzeczywistości. Oto w jednej chwili naród poniósł straty wprost niemożliwe do oszacowania. Straciliśmy prezydenta, straciliśmy prezesa IPN, rzecznika Praw Obywatelskich, prawie całe kierownictwo PIS, wybitnych polityków prawicy chrześcijańskiej, straciliśmy legendarną działaczkę założycielkę NSZZ Solidarność. Polska niebezpiecznie przechyliła się na jedno skrzydło. Oby nie był to przechył katastrofalny.

Na ulice polskich miast wyszły tłumy zapłakanych ludzi, którym zabrakło słów, których serca pękają z bólu. Lecz najgorszy jest ten nękający lęk, o to, co będzie dalej z naszym krajem, co będzie z nami. Odszedł Prezydent Kaczyński. Odeszło tylu mądrych Polaków. Nie wypowiedzą już prawdy, nie ostrzegą, nie uświadomią błędu, nie poprowadzą właściwą drogą!

Było skupienie, wyciszenie i zapalone świece przy Pałacu Prezydenckim, zapełniły się także kościoły w całej Polsce i na świecie. Oby to był dobry początek jutra naszego kraju i naszej Ojczyzny. Modlimy się o to słowami kardynał Józefa Glempa z homilii w Warszawie – Panie Boże, druga odsłona katyńskiego dramatu rozegrała się nie po naszej myśli, pozwól nam przez wiarę odczytać sens Twojej myśli. Chryste, ześlij swego ducha na Polaków.

A duszom wiernych zmarłych daj wieczny pokój. Amen

.

Przeczytaj więcej na temat samej Mszy Żałobnej lub jej posłuchaj w całości TUTAJ

]]> http://cmnewengland.org/2010/04/kosciol-sw-stanislawa-kostki-homilia-w-czasie-mszy-zalobnej-14-kwietnia/feed/ 0